th-TH http://ipd-me.storythai.com http://just another blog of ipd-me http://ipd-me.storythai.com/200704/entry-5 ทำไมคนเราต้องมีอะไรมากมายเพื่อที่จะ แสดงความเป็นตัวตน

ดูอย่างกุสิ

มีทั้ง สเปซ ไดออนไลน์ ไหนจะไฮไฟว์อีกอะ

กุก้อเปนเหมือนคนทั่วไป

ไม่รู้สิ มันอาจเปนวิธี ทดแทนอะไรบางสิ่งบางอย่างก็ได้ ว่าม๊ะ

เหมือนได้ระบายอะไรออกมา

โดยที่ ในชีวิตปกติไม่มีทางจะได้ระบายอะไรแบบนี้


วันนี กุเป็นเชี้ยไรไม่รู้

รู้สึกเครียดและกังวลกับอะไรสักอย่างนึง

แบบ ทดแทนไมได้

มันเหนื่อย

คุยกับเธอตอนเช้า ก็คุยไม่รู้เรื่อง

เราแบบ เอ๋อๆ มาตั้งแต่เมื่อวานเย็น

เซ็งวะ

ตอนเย็นไปเล่นน้ำกับไอเชาว์ เฮ้อ  มันแบบ ก็ดีนะ นานจะได้ไปกับเพื่อน

แต่ไม่รู้จะบอกเธอยังงัยดี

]]> Sun, 15 Apr 2007 12:00:12 +0700 /entry-5 http://ipd-me.storythai.com/200704/entry-4 เซ็ง คิดถึงโฟกจัง ทำไรยุอะ เมื่อไหร่จะกลับว้า
 อยากเจอๆๆ

ถ้าเจอน้า จะกอดไว้แน่นๆเลย


 ขอบคุณที่ทำให้ใจดวงนี้

อ่อนไหวและอ่อนโยนได้อีกครั้งนะ

คนดี รักจัง ++ อิอิ


ขอบคุณ ระยะทาง ที่ทำให้เราต้องห่างไกล
ขอบใจ เธอเหมือนกัน ที่เธอเลือกจากฉันไปแสนไกล
ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอที่ ฉันรักหมดหัวใจ

วันนี้มาพบเธอ ด้วยใจที่เดินอย่างอ่อนล้า
ต้องการมาพบหน้า ต้องการจะบอกว่าเพิ่งเข้าใจ
ขอบคุณเวลาที่ฉันนั้นไม่มีใคร
ขอบคุณอารมณ์อ่อนไหวที่มาทักทายใจ
ทำให้ฉันได้รู้ หากขาดเธอไปคงอยู่ไม่ไหว

เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ

มีคนเคยบอก ถ้าไม่สูญเสียบางอย่าง ก็ยังไม่รู้คุณค่าของสิ่งนั้น
เหมือนอย่างตัวฉัน ที่เพิ่งรู้ว่าคืนวัน ที่ผ่านมาว่าใครคือคนสำคัญ

เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้ว่ารักเธอเท่าไหร่
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ความอ้างว้างเดียวดายคอยตอกย้ำอยู่เสมอ
เหตุเกิดจากความเหงา ที่ทำให้รู้เธอสำคัญเพียงใด
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ ว่าเป็นเธอ ที่ฉันรักหมดหัวใจ

]]> Tue, 10 Apr 2007 15:09:19 +0700 /entry-4 http://ipd-me.storythai.com/200704/entry-3 วันนี้ไม่รู้จะเอาอารมณ์ไหนดี

แต่รู้ว่า ตอนนี้ กุน้อยใจวะ


น้อยใจ ใครบางคน หลายคนสิ

เหงาๆๆ เชี้ยๆๆ





..............



กุเบื่ออีกละ

กุเหนื่อยอีกละ


กุเซ็งอีกละ


กุไม่มีใครคุยด้วยอีกละ



เธอก้อไม่อยู่กะฉัน


เฮ้ๆ สนใจกันหน่อยจิ


กุน้อยจายเว้ยย




........................


ทำไรดีวะกุ

ว่างๆ เหงาๆ

แง่มๆๆ

วุ้ย เบื่อโว้ยย

]]> Fri, 06 Apr 2007 21:06:41 +0700 /entry-3 http://ipd-me.storythai.com/200704/entry-2 ตั้งแต่ได้รู้ว่าจะต้องกลับไปทำงานอันแสนน่าเบื่อ

กุก้อรู้สึกว่า ร่างกายมันแผ่วเบา

หวิวๆ

เซ็งอย่างบอกไม่ถูก

เสือกมาทะเลาะกะเพื่อนอีก

ปัญหามะรุมมะตุ้ม

น่าเบื่อหวะ



เวลาอย่างนี้ที่กุอยากหายเข้าไปในแผ่นดิน


เซ็งอย่างแรง


ทำไมร่างกายมันอ่อนล้าอย่างนี้วะ


สองสามวันก่อนยังดีอยู่เลย


เพราะมัน มันคนเดียว เชี้ยเอ้ยย



.................

กุขอหยาบคายหนึ่งวัน


มันเป็นอะไรที่สุดจะทน

กว่ากุจะเดินออกมาจากที่ตรงนั้น


กว่ากุจะทำใจให้ไม่คิดอะไรได้

แล้วเสือกเฮี้ยกลับมาทำเพื่ออ



กุไมได้ต้องการมึง โอเค๊มั้ย


มึงจะเรียกกุกลับไปหาพระแสงห่าเหวอะไรวะ


สัดดดดด



อารมณ์นี้กุเก็บกดสุดริด

เมื่อวานกุจ่ายตังค์ไป 4018 บาท


หาหมอสิว ก้อ 2500 ละ

ได้รองเท้า VNC สีทองมาคู่นึง


ได้วิตามินมาขวดนึง


และก้อ โกโก้ลดความอ้วน

ตอนนี้ กุบำรุงตัวเองสุดริด

เพื่อความสวยของตัวกุเอง

ที่ผ่านมา 1 ปี กุปล่อยปละละเลยตัวเองสุดริด


อุบาดเฮี้ยๆ


ทุกครั้งที่ส่องกระจกกุจะอารมณ์เสีย

ไม่เคยตกต่ำขนาดนี้


เมื่อวันก่อนนู้น แม่กุไปดูดวงให้กุ


หมอดูบอกว่า จะมีชายผิวขาวกำลังเบียดเบียนกุอยู่

ตอนแรกกุคิดเป็น อิเล้ง

แต่ตอนนี้ คงไม่ใช่ละ

แต่เสือกเป็นมึงงัย

ตั้งแต่เมื่อวันก่อนที่กุรู้ว่ากุต้องกลับไปทำงาน

กุไม่มีความสุขเลย


กุเหงาๆ กุเศ้รา


เซ็ง ๆๆๆๆๆ

กุอยากแรงๆ

ทำเชี้ยอะไรแรงๆ

กุนึกออกละ ว่าวันนี้กุจะทำอะไร

กุจะไปเจาะหูสัก 3 รู


เอาให้แม่งสะใจไปเรย

อารมณ์นี้ไม่ไหวแล้ว

]]> Sun, 01 Apr 2007 09:46:44 +0700 /entry-2 http://ipd-me.storythai.com/200703/entry-1 ไอที่ว่าหัวใจกลับคืน มันก็หมายถึง หัวใจของฉันเองละ

1 ปีที่ผ่านมา ฉันไร้หัวใจ


ไม่ค่อยรู้สึกรู้สา กับอะไรทั้งนั้น

ไม่ค่อยเห็นค่าของอะไรทั้งปวง

อาจจะเป็นเพราะว่า ทุกอย่างมันได้มาง่ายๆมั้ง


แต่หลังจากนี้ ฉันก็คงจะกลับมาเป็น แตงคนเดิม

ที่ทั้งอ่อนไหว และอ่อนโยน จิงป่าววะ

]]> Mon, 26 Mar 2007 21:53:10 +0700 /entry-1 http://ipd-me.storythai.com/200703/entry ได้นี้ ก็ไดใหม่

อะไรๆก็ใหม่ วันนี้ไปดูหนัง

ถึงจะบ้าก็บ้ารัก

พูดได้คำเดียว เสียดายตังค์

อะไรไม่รู้ เซ็งสราดด


เชี้ย หนังบ้าอะไรวะ


มันแบบหืม ไม่รู้เรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ


ถ้าไม่ใช่เรน คงขายไม่ออกอะ


................


ความรู้สึกของคนเดิมกลับมาตั้งนานแล้วอะ


กลับมาซะจน ฉันกลัวความอ่อนแออีกครั้งนึง

อ่อนไหว ไรเงี๊ยๆ

เค้าบอกว่า

ถ้าคนเรากล้าหนึ่งครั้ง

ครั้งที่สองจะตามมา

+++


ความรู้สึกมะ ว่า บางทีการเขียนไดรี่ออนไลน์ก็เสียความเป็นตัวเอง


เพราะกลัวว่า คนจะอ่าน แล้วรู้สึกต่อเรายังงัย

บางทีมันก็สู้การเขียนไดอารี่เป็นเล่มๆๆไม่ได้หรอก


แต่ บางคนก็ขี้เกียจเขียนงัย

ขี้เกียจมานั่งเขียนอะไรมากมาย


แต่จริงๆแล้วเป็นเล่มมีค่ากว่าเยอะ


มันแบบ เก็บได้นาน

เหมือนไดออนไลน์ พอพื้นที่เต็มก็ต้องเปลี่ยน เหมือนอันเก่าเราอะ


พื้นที่เต็ม ก็เลยต้องเปลี่ยนเซ็งเหมือนกาน

นี่ก็ยังไม่ได้แต่งอะไรมากมาย

 มันขี้เกียจไปหมดไม่รู้จะเริ่มอะไรดี
++

วันนี้ร้องเกะ เธอร้องเพลง รักเข้าไป ของดังให้ฟัง

พร้อมทั้งทำสายตา แบบ

รักเข้าไป รักเข้าไป งมงายให้สาใจ รักให้ตายไม่ต้องลืมหูลืมตา

อาจจะเป็นเพราะว่า เราร้องเพลง อกหักทั้งนั้นมั้ง

เธอก็เลย คิดว่าเรา เกิดอาการจี๊ดๆขึ้นมา

]]> Sun, 25 Mar 2007 19:26:30 +0700 /entry